مدح و منقبت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
بتول آن بضعۀ احمد به عصمت آیت سرمد نشان رحـمت ایزد چـراغ بـزم عرفانی به اِنعامش جهان مرهون به اکرامش همه مدیون ز اوج رتبتش مفتون نفوس عالی و دانی حریمش مهد علم دین سرایش مکتب تمکین کنیزان را کند تلقین بیانش حکم یزدانی کسی کاو را شده همدم به صدق عزم و مستحکم شده مشهور در عالم به علم و فضل انسانی کنیزش فضّه را بنگر چُنان والا چُنان برتر که میریزد ز لب گوهر به آئین سخندانی شنیدی آن حقیقت کاو سخن گفتی چو از هر سو نبودی گـفـتگوی او به جز آیـات قـرآنی شب است و در دل صحرا چه گوید مقصد آن والا ز سُبحانَ الَّذی اَسری نماید قصد پنهانی |